Bir Gül ilə bahar olmaz...

Abdulla Gül bu gün İrəvanda Türkiyə və Ermənistanın futbol yığmaları arasında keçirilən görüşü izləyəcək. Serj Sərkisyanla baş-başa iftar süfrəsində çörək və kəlmə kəsəcək, dünyada və bölgədə baş verən proseslərdən, Ermənistan-Türkiyə münasibətlərinin gələcəyindən və Dağlıq Qarabağ münaqişəsindən laf edəcəklər... Olsun! Əgər bu gün rəsmi Ankaranı təmsil edən AKP iqtidarının Xocalı soyqırımının ideolqlarından və icraçılarından biri olan Serj Sərkisyanla qol-boyun olması Türkiyəni Avropa Birliyinə aparacaqsa, Qarsda, yaxud Vanda Andranikin kəsik qulağına abidə ucaldılmasına da "haqq qazandırmaq" olar. Ancaq bu mövzuda verilən rəsmi açıqlamaların sadəcə arqumentsizlikdən irəli gələn bir siyasi manevr olduğu bütün mahiyyətilə göz önündədir.

Elçin Mirzəbəyli

Azərbaycanda Türkiyə prezidentinin İrəvana səs-küylü və tutarlı izahı verilməyən səfərinə münasibəti birmənalıdır. Təbii ki, bu məsələdə Türkiyə-Azərbaycan münasibətlərində çat yaradılmasını arzulayan qüvvələr də maraqlıdırlar və Gürcüstanda baş verən son olaylardan sonra saatlarını Kremlə tuşlayanların, "bəlkə də qaytardılar", - deyə açıq-aşkar çəpik çalanların da sayı yetərincə artıb. Bunun üçün isə Moskvanın nüfuz müvəkkillərinə kifayət qədər tutarlı əsas verilib.
Azərbaycanda müstəqil mövqeyi olmayan, yaxud mövcud durumdan şəxsi maraqları naminə yararlanmağa çalışan bir-iki nəfər istisna olmaqla Abdulla Gülün Ermənistan səfərinə müsbət yanaşan bir kimsə belə tapılmaz. Bu sübuta ehtiyacı olmayan aksiomadır. Ancaq təəssüf ki, Türkiyə mediası fərqli düşünür, daha dəqiq desək, Azərbaycanın ictimai rəyilə bağlı öz mülahizələrini irəli sürür və bünü gerçəklik kimi təqdim etməkdən çəkinmir. Hazırda müstəqil olduqları iddia edilən Türkiyə mətbuatının yazdığına görə, "Azərbaycan bölgədə yaranan yeni situasiyanı başa düşdüyü üçün Abdulla Gülün səfərinə qarşı çıxış etmir". Gülün səfəri ərəfəsində qardaş ölkənin əksər kütləvi informasiya vasitələri diqqəti yalnız və yalnız Türkiyənin ictimai rəyinin hazırlanmasına yönəldiblər. Türkiyə-Azərbaycan münasibətlərinə önəm verən milliyyətçi kəsim üçün "azəri türklərinin etirazı yoxdur" kimi uydurmalar yayımlanır, siyasi proseslərdən kənarda qalan, toplumun ümumi mövqeyinə uyğun hərəkət edən insanlar üçün ölkədaxili ictimai rəyə hesablanmış "sorğular" keçirilir. Ankara MetroPOLL Strateji və Sosial Araşdırmalar Mərkəzinin "keçirdiyi sorğu"nın nəticələrinə görə, Türkiyə vətəndaşlarının 67,4 faizi Abdulla Gülün səfərinə müsbət yanaşır və hətta imperativ şəkildə "getməlidir" deyirlər.
Türkiyənin baş naziri Rəcəb Tayyib Ərdoğan isə Gülün səfərilə bağlı ictimai rəydə balans yaratmaq üçün ATƏT-in Minsk qrupunun fəaliyyətsizliyindən söhbət açır: "Rusiya, ABŞ və Fransa 16-17 ildir ki, Dağlıq Qarabağ problemi ilə bağlı davam edən danışıqlar prosesini bitirməlidir".
Artıq Türkiyə-Ermənistan münasibətləri, diplomatik əlaqələrin qurulması, sərhədlərin açılmasıyla bağlı uzun illərdir ki, davam edən müzakirələr, informasiya sızdırmaları, ikibaşlı bəyanatlar və açıqlamalar, yarıminnət, yarıməzəmmət dolu xatırlamalar az qala əsəb müharibəsini xatırladır. Bunu isə heç arzulamazdıq.
Türkiyə-Azərbaycan münasibətləri eyni dilə, mədəniyyətə, tarixə söykəndiyi üçün də dayanıqlıdır... Və dayanıqlı olduğu qədər də həssasdır. Bunun isə zamanın sınaqlarından keçmiş, sadə, lakin gerçəkliyi tam çılpaqlığı ilə əks etdirən bir yozumu var: Sevgidən nifrətə bir addımlıq məsafə var...
Azərbaycan türkləri üçün Fransanın, Rusiyanın, yaxud bütün xeyirxahlıqlarımıza rəğmən öz dönük mahiyyətini dəyişməyən Gürcüstanın, hətta Qazaxıstan, Türkmənistan, Qırğızıstan kimi dost və qardaş dövlətlərin Ermənistanla hansı səviyyədə münasibət qurmalarının heç bir önəmi yoxdur, desəm bəlkə də yanılmaram. Türkiyə isə istisnadır. Azərbaycanda Türkiyəyə sadəcə, dost və qardaş ölkə, strateji müttəfiq kimi yanaşmırlar. Türkiyə Azərbaycanda özünü, milli kimliyini dərk edən, damarlarından axan qanı ən son zərrələrinə kimi duyan hər bir kəsin ayrılmaz bir parçasıdır. Bu baxımdan, Türkiyədən bizə doğru hədəflənən bir qum dənəciyi belə, özümüzün özümüzə tuşladığı qaya parçası kimi qiymətləndiriləcək. Bəlkə də belə yanaşma doğru deyil, çağdaş dünyanın acı siyasi reallıqlarını əks etdirmir, həddən artıq duyğusaldır və s... Ancaq bu, birmənalı olaraq sübuta ehtiyacı olmayan həqiqətdir.
Gül İrəvana gəlir, vaxtilə böyük imperiyalar tərəfindən Ermənistana təslim edilən qədim Azərbaycan - Türk torpağına. İrəvanda olmamışam və bu mövsümdə yağmalanmış yurd yerimizdə hansı Çiçəklərin, Güllərin açdığını da bilmirəm. Görəsən, Gülə hansı gülləri hədiyyə edəcəklər türkə nifrət üzərində tərbiyə olunmuş erməni cocuqları? Azərbaycan türklərinin qanı ilə suvarılmış qanqırmızı qızıl güllərimi?
Bəlkə də, ermənilər Abdulla Gülü "Sarı gəlin"lə qarşılayacaq, iftar süfrəsində onu dolmaya qonaq edəcək, işğal etdikləri musiqimizin, mətbəximizin "qədim erməni xalqı"na məxsusluğunu dilə gətirəcək, "ortaq dəyərlərimiz"dən söz açacaqlar. Ola bilsin, Əsli və Kərəm dastanı da xatırlandı...
Gül İrəvana gəlir, Türkiyə deyil, sadəcə Abdulla Gül... AKP iqtidarının təmsilçisi. Bir gül ilə bahar olmaz deyirlər...
Biz isə İrəvana Türklərin, həm də həmişəlik gələcəkləri günü gözləyirik